Vrijdag 21 oktober

wachtende patiëntenwachtende patiëntenmooie vrouwmooie vrouwVandaag onze laatste dag... Ietwat zenuwachtig rijden we naar onze werkplek in Polota.... want wat als.. wat als er heel veel mensen staan te wachten.... Hoe lossen we dat op... Dus toen we het terrein bij de kerk opreden keken we allemaal reikhalzend naar de deur en ... O nee..... Er stonden zoveel mensen.... Zoveel hebben er tot nu toe nog nooit s'ochtends gestaan.....  

Onze angst werd bewaarheid..... maar als een zeer geouttileerde machine zijn we van start gegaan. Heel bijzonder is het dat ons team zo super goed en makkelijk  samenwerkt... Het maakt niet uit welke tandarts met welke assistente werkt... Het loopt gewoon als een trein! En dat zorgt ervoor dat alles vlekkeloos verloopt en we dus heel effectief kunnen werken....  

Gelukkig hadden we vandaag ook niet al te veel moeilijke dingen (lees: kiezen die er bijna niet uitgaan) dus daardoor konden we rustig doorwerken en veel mensen helpen.  

1 220pxb2 220pxb3 220pxb

Officieel zouden we vandaag tot 12 uur werken maar door de drukte hebben we dat iets verlengd. Maar we hebben toch besloten om om 13 uur de deuren van de kerk, met pijn in ons hart, dicht te doen.....Buiten stonden zeker nog 30 mensen...  

Onze intentie is goed om door te werken maar.... dat betekent dat er dan toch ook om 15 uur en om 16 uur nog mensen komen aanlopen die behandeld willen worden... Dus dat het werk dan nooit klaar is...

Gelukkig had Jimmy de mensen buiten toegesproken en verteld dat de deur dicht zou gaan en we zouden stoppen met werken. Hierdoor zijn de smekende ogen en vragen van mensen om een behandeling omdat ze pijn hebben vandaag aan ons voorbij gegaan... Gelukkig want dat was afgelopen week echt schrijnend en heel moeilijk om te moeten zien en aanhoren en vervolgens te moeten zeggen...Nee, we kunnen je niet behandelen..... Dus ondanks dat we niet iedereen konden helpen, was het sluiten van de deur minder beladen dan we verwacht hadden. (Of hadden we er ons in de loop van de ochtend al op voorbereid en was het daardoor ietsje minder moeilijk dan we aanvankelijk s'ochtends hadden gedacht?)

de kisten gaan weer dicht voor een jaarde kisten gaan weer dicht voor een jaarInpakkenInpakkenNa de lunch hebben we alle kisten uitgeruimd, alles geteld en opnieuw ingeruimd (en gespiegeld... oftewel, het nieuwste onderop en het oudste materiaal bovenop. Dit in verband met houdbaarheidsdata van handschoenen, anaesthesie vloeistof enz)

Al met al zijn we hier best een tijd mee bezig geweest dus toen we bij het hotel aankwamen was het toch alweer bijna 17 uur.

Vanavond hebben Grace en Kevin met ons meegegeten. Zodat we met elkaar een mooi en evaluerend eindgesprek hebben gehad. Beide jongens zijn zo enthousiast en gemotiveerd... Zo bereid dingen te leren en te overleggen...Super leuk is dat!

Morgenochtend gaan we ons storten op het inpakken van de koffers.... Koffers die bijna leeg zijn omdat we hier alles weggegeven hebben. Maar.. we willen graag zoveel mogelijk koffers weer mee terug nemen zodat we ze volgend jaar weer opnieuw gevuld mee kunnen nemen. En omdat het poetsinstructies team met 3 koffers gekomen is en er maar 2 koffers p.p terug mogen.... wordt dat dus nog even een dingetje ....

Tandheelkundig Team 2016Tandheelkundig Team 2016Maar dat is morgen...nu eerst een nachtje slapen...

We kunnen allemaal terugkijken op een super mooie en bijzondere tijd hier in Uganda. Waarin we ons zeer nuttig hebben gemaakt want uiteindelijk hebben we de afgelopen 5 dagen 692 mensen behandeld en hierbij 984 tanden/kiezen getrokken.  
En daar kunnen en mogen we met een heel goed en tevreden gevoel aan terug denken!  

Welterusten, voor de laatste nacht in dit mooie, vriendelijke, bijzondere Uganda!