Door ons harde werken hadden we een vrije dag verdiend.
We kochten alle benodigdheden voor wat we jaarlijks aan de leprazieken uitdelen en daarna ging er een groep naar een door Irma ontdekt schooltje in Busaala, midden in een rijk gebied aan veel groen en koffieplantages. Eerst gepakt en bezakt 5 kwartier met de matatu en daarna 20 minuten op de boda-boda-brommers, waar hun pennen, posters, schriften, frisbees, ballonnen, popjes, ballen, springtouwen etc met gejuich ontvangen werden.
De overigen gingen met onze ambassadeur Denise naar haar dochter Wilma van 7 jaar in een super-de-luxe boardingschool (1 van de 4 besten van Uganda). Het was een uur rijden naar het plaatsje Lugazi en in het Mabira Forrest kon Jimmy nog net uitwijken voor een omvallende boom, omdat ze aan het bomen kappen waren. Gelukkig reed er niemand op de tegenover liggende rijbaan....
De school was erg streng en kleine Wilma mocht bijna niets van onze meegebrachte kadootjes daar houden.

Weer in ons guesthouse was het zwembad een heerlijke verfrissing.

Van ons laatste gezamenlijke diner in de tuin van ons guesthouse genoten we extra. Jeanette toonde haar leuke filmpjes van de afgelopen 10 dagen en weer op de kamer terug zongen we uit volle borst met Ina's ini-mini getto-blaster mee.

huginuganda-2014-0033Schooltje in Busaalahuginuganda-2014-0034Busaalahuginuganda-2014-0035Koffie plantagehuginuganda-2014-0036kleine Wilma tussen haar klasgenoten