|
Kijk ook bij HUG in Uganda 2010 voor meer tandheelkundig verslag en foto's. ___________________________________________________________________________ Werkweek in Uganda door Jarina Geschiere-Kamerling
Na een paar traantjes bij het afscheid van man en dochters, is het eindelijk zover... We zijn onderweg naar Uganda!
Vanaf het moment dat we in Uganda arriveerden heb ik genoten. Van de geuren, de geluiden, de prachtige natuur, maar vooral van de Ugandese mensen.
Het enthousiasme, de vriendelijkheid en vooral de lachende kinderen hebben me echt geraakt.
Vanuit het Airport Guesthouse vertrekken we naar het Sure Prospect Institute, het invalidenschooltje in Entebbe. Als ik meehelp met het aankleden van de kindjes, kijkt een klein meisje met prachtige ogen me aan. Het roze hoedje staat haar beeldig. Al deze kinderen hebben een verhaal. Ze zijn door hun handicap een vergeten groep in Uganda. Sommige kinderen zijn blind, doof of hebben een andere lichamelijke handicap. Zoals dat meisje zonder armpjes, die toch mijn ballon weet aan te pakken en er dolblij mee is.
Uitbundig zingen ze voor ons, het klinkt prachtig zo in de buitenlucht.
Een geweldig begin van onze werkweek in Uganda.
Via het drukke Kampala gaat onze reis verder naar Mukono. Stel je voor, een drukke stoffige weg (de enige doorgaande weg) waar heel veel auto's, busjes, brommers en fietsen rijden. Langs de kant van de weg zie je overal hutjes met koopwaar, zoals schoenen, fruit, bankstellen en zelfs doodskisten. Je komt ogen te kort, het leven speelt zich echt af op straat. Een vrouw met een schaal bananen op haar hoofd komt langslopen, de auto's rijden kris-kras door elkaar en te midden van al dit lawaai en stof zit een man op zijn brommer zijn lunch te nuttigen. Prachtig! Bij aankomst van het kindertehuis Noah's Ark, is er geen vrolijk welkom. Een kindje van net 1 jaar, wordt deze middag begraven. Buiten in de tuin is er een herdenkingsdienst en aansluitend de begrafenis. Kinderen huilen, iedereen is erg verdrietig. Indrukwekkend en emotioneel.
We slapen in een van de gastenhuisjes op het terrein van Noah's Ark.
Een lief, klein huisje met een veranda en uitzicht op de bananenbomen.
Het stapelbed (en ik mag 'boven' slapen) is een beetje gammel, maar afgezien van wat mierenbeten en niet te moeilijk doen over rondkruipend/vliegend ongedierte, heb ik hier toch prima geslapen.
De zonsopgang in Uganda is prachtig. Vanaf de veranda hebben we uitzicht op het dal met prachtige tropische bomen en planten. Ik hoor allerlei vogels zingen, het geschreeuw van de ibis en heb zelfs apen gezien.
In de clinic van Noah's Ark richten we onze 'tandartspraktijk' in. Ondertussen krijgen de kleine kindjes poetsinstructie. Het is een prachtig, koddig gezicht al die kleintjes met een grote tandenborstel. Op de overdekte veranda worden de kinderen gescreend en tandheelkundig behandeld. Wat kunnen ook de Ugandese kindjes hard huilen!
De volgende dagen zijn we erg druk met behandelen van alle kinderen van Noah's Ark. Ook worden de kinderen van de school gescreend en behandeld. We zijn al een echt team. Ieder heeft zijn/haar taak. Van poetsinstructie geven, screenen, vooral veel tandjes trekken tot instrumenten steriliseren. Ik heb zelf bij een aantal mensen (soms zittend op een muurtje) tandsteen verwijderd. Dat was erg leuk om te doen.
Na 3 dagen hard werken in Noah's Ark hebben we veel kinderen en volwassenen van de pijn af geholpen.
In de clinic worden we verblijd met de geboorte van een prachtig baby'tje.
We mogen van moeder Helen, vlak na de geboorte, haar dochtertje Joyce komen bewonderen. Wat bijzonder dat we dit moment met haar mogen delen.
Het was ontroerend. Moeder Helen is verlaten door haar man en staat er nu alleen voor. We kunnen alleen maar hopen dat het haar en dochterje Joyce verder goed gaat.
Via Jinja gaat de reis richting Kakira, waar we de komende dagen zullen werken in sloppenwijk Polota. In Jinja hebben we tijd om te shoppen en souvenirs voor thuis te kopen. Na een bezoek aan de source of the Nile en Bujagali falls, bereiken we 's avonds Kakira guesthouse waar we de komende nachten zullen logeren. Met z'n allen in de bak van de pick-up truck, zo vertrekken we de volgende dag richting Polota. Ook in Polota speelt het leven zich af op straat, we rijden over een stoffige zandweg en kijken wederom onze ogen uit.
Ik kijk naar een jongen dat zijn broertje in een draagzak op zijn rug draagt. Hij rent achter onze truck aan en springt behendig over de rioolgoot, zijn kleine broertje hobbelt mee in de draagzak. Overal kleine houten hutjes, mensen die etenswaar te koop aanbieden en tussen alle bedrijvigheid door zie je kleine dieren zoals kippen en geiten lopen.
In de St. Stevens church richten we onze 'tandartspraktijk' in.
Het is een klein kerkgebouw met een golfplaten dak waar vleermuizen aan hangen. Op een van de kerkbanken zit een grote bidsprinkhaan.
Als een geolied team werken we samen. Soms zijn de kiezen zo slecht dat ze bij de wortel afbreken, het is dan niet altijd gemakkelijk om de wortels uit de kaak te verwijderden. Zweetdruppeltjes zijn dan ook niet een uitzondering, zo'n 'Ugandese' extractie is hard werken hoor! Onze welverdiende lunch, heerlijk onder een boom achter de kerk, bestaat uit een flesje cola (wat smaakt dat lekker als je dorst hebt) en een stuk ontbijtkoek. Nieuwsgierige kindjes kijken naar ons en hopen iets lekkers te krijgen. Ik zie een kindje met zijn nageltje een restje cake van het papiertje af schrapen en bij de kerk loopt een koe bijna onze snelkookpannen omver. Af en toe dringt de armoede van de mensen ineens hard tot me door. Door een meisje op blote voetjes met een gescheurd shirtje en een jongetje met zijn vieze schriftje, wat hij als zijn grootste schat dicht tegen zich aandrukt. Ik vind het best moeilijk om de armoede te zien, het grijpt me soms aan. Maar veel tijd is er niet om bij stil te staan, er zitten nog zoveel mensen te wachten. We gaan gewoon door…
Een van de mooiste momenten was het contact met een paar vrouwen uit Polota. Als dank voor het geven van wat babykleertjes, hebben ze mij een zelfgemaakte ketting en armband gegeven. De armband en ketting zijn gemaakt van hele kleine paarse kraaltjes, in een prachtig patroon gemaakt. Het is ontroerend dat deze vrouwen, die zelf niet veel bezitten, dit voor mij hebben gemaakt. Ik ben er erg blij mee.
De dagen vliegen voorbij, we kunnen veel mensen helpen. We verlaten Polota en reizen weer terug naar Entebbe waar we met z'n allen feest vieren omdat tandarts Marijke zich al 5 jaar inzet voor het tandartsenproject van St. Hug. Zang-, dans en muziekgroep Kayda zorgt voor een prachtig optreden. De mooie muziek van trommels, slag- en snaarinstrumenten zorgen voor een echt Afrikaans geluid. Een mooie afsluiting van een bijzondere reis. Tien dagen ben ik in Uganda geweest, maar Uganda zit voor altijd in mijn hart! Ik heb samen mogen werken met een geweldig tandheelkundig team, we hebben lief en leed met elkaar gedeeld, het was echt heel bijzonder. Ik ben dankbaar dat ik deze reis heb mogen maken en hoop zeker nog een keer terug te gaan naar de prachtige parel van Afrika. Thanks! Jarina ___________________________________________________________________________ Het Tandartsenteam 2010 is compleet Start werkweek op 17 oktober a.s. Onze werkweek start op 17 oktober a.s. in het kindertehuis Noah's Ark. De kinderen en het personeel krijgen een poetsinstruktie, worden gescreend en zonodig behandeld, waarna de schoolkinderen en de bewoners van de aangrenzende dorpen de gelegenheid krijgen voor gratis tandheelkundige hulp. Op dinsdag 19 oktober zullen we zonodig ook de kinderen en leiding van de invalideschool Sure Prospect Institute én de kinderen en hun uncles van het kindertehuis KAYDA behandelen. Na 3 dagen hard werken is er 1 vrije (reis)dag op woensdag 20 oktober. We vervolgen onze hulp in de sloppenwijk Polotta, nabij het grote concern Kakira Sugar Works boven Jinja. Hier is in de voorafgaande week door een team van 4 vrijwilligers op alle scholen poetsinstruktie gegeven en tandenborstels en tandpasta's uitgedeeld. In alle kerken, scholen, in het gemeenschapshuis en in het medisch centrum hangen aankondigingen van de gratis tandheelkundige hulp aan de sloppenwijkbewoners op 21, 22 en 23 oktober. Velen van hen lopen al jaren met kiespijn. Kiezen zijn totaal weggerot en wij verlossen de mensen van hun wortelresten. Als je als alleenstaande moeder van 8 kinderen ten hoogste 1 maaltijd per dag aan je kinderschare kunt geven, kun je het geld voor een tandartsbehandeling niet opbrengen. Je lijdt pijn, nacht na nacht, maand na maand totdat het HUG-team langs komt en je gratis van die vreselijke pijn verlost. We zijn dan ook niet verbaasd dat er ieder jaar weer honderden mensen ons opwachten bij de ingang van de kerk, die we omtoveren tot een tandartsenpraktijk. ___________________________________________________________________________ |
|
|
Het Tandartsenteam 2010: |
|
Marijke Berk-Kuhlmann, tandarts
Marijke gaat voor de 5e keer mee om dit keer de kinderen van kindertehuis Noah's Ark, de sloppenwijkkinderen van Kakira Highschool én de straatkinderen van het kindertehuis KAYDA te behandelen.Wij zijn erg blij dat ze met haar know-how, haar gedrevenheid en kundigheid weer deel wil uitmaken van ons tandheelkundig team. Met haar jarenlange ervaring in haar eigen praktijk en haar ervaring opgedaan in de afgelopen jaren in Uganda is zij de nestor binnen ons team; vol geestdrift, levenservaring en vakkundigheid. Marlène Chrisstoffels, tandarts Marlène heeft zich in 2008 voor de 1e keer aangesloten bij ons team. Met haar 21 jaar ervaring in haar solo-praktijk met een voorkeur voor kindertandheelkunde is zij een welkome aanwinst. Bovendien is haar gedrevenheid en geestdrift om de arme kinderen in Uganda te helpen van een niveau die onze kijk op tandheelkunde in Uganda op een hoger plan brengt.
Ron Robat, tandarts
Ron gaat voor de 1e keer mee om zijn werk als tandarts in een 3e-wereldland tot uitvoering te brengen. Hij heeft in zijn eigen praktijk in Heerlen 27 jaar werkervaring opgedaan. Zijn enthousiasme en inzet zullen ons team verrijken.
Leo Dooren, tandarts
Leo heeft in zijn sollicitatiebrief laten weten dat hij het fijn zou vinden om zijn professionele kennis en kunde (gedurende inmiddels 15 jaar) te gebruiken om elders in de wereld pijn te verhelpen. Ook zijn enthousiasme en ervaring zullen een positieve bijdrage leveren aan de groepsgeest van ons tandheelkundig team 2010.
Martin ter Wee, tandarts
Martin is in 1993 afgestudeerd als tandarts. Hij werkt sindsdien als waarnemer in diverse praktijken door heel Nederland. Zijn hang naar afwisseling binnen zijn beroep brengt hij op deze wijze in de praktijk. Hier past ook het werk in een 3e wereldland bij. Martin kijkt uit naar deze nieuwe ervaring in het continent Afrika, waar hij als tourist al eerdere bezoeken bracht. Jarina Geschiere-Kamerling, preventie-assistente
Jarina is evenals Ellen uitgekozen om met ons team mee te gaan uit een overweldigend aantal reakties op onze advertentie in het Tandarts-assistenteblad "Standby".
Het is al een jarenlange wens van haar om haar - zoals ze zelf zegt - mooie beroep uit te oefenen in een 3e wereldland, zoals Uganda. Ze heeft 16 jaar ervaring als assistente waarvan de laatste jaren als preventie-assistente. We zijn blij met Jarina's vrolijke, enthousiaste en spontane inzet.
Ellen Nipshagen, tandarts-assistente
Ellen grijpt de kans met 2 handen aan om ons team in Uganda te versterken. Ze heeft 11 jaar ervaring als tandarts-assistente en door haar karakter is zij gericht op een gezellig, goed funktionerend team waarin ze doortastend en enthousiast haar bijdrage wil leveren.
Ondersteuning Daarnaast wordt het Tandartsenteam 2010 in Uganda algemeen ondersteund door de volgende HUG-vrijwilligers: Jennie van Trierum, Susan Feijth en Louise den Otter. ___________________________________________________________________________ |
|
het Nederlands Tandartsenblad van mei 2010. Klik hier om dit document te openen. ___________________________________________________________________________ | |
Standby, het vakblad voor assistenten in de tandheelkunde, juni 2010 Klik hier om dit document te openen. |
