___________________________________________________________________________

Uganda, leven tussen hoop en wanhoop

Ja, wat doe je als je voor de eerste keer naar Uganda gaat? Je informeert en je leest dat het een land is dat in de tropen ligt, aan het Victoriameer en op de Evenaar, een ontwikkelingsland afhankelijk van buitenlandse hulp, politiek gezien niet echt stabiel (hoewel Museveni erg zijn best doet), met een op z'n gat liggende economie en een lage levensstandaard vooral door het optreden in het verleden van nietsontziende dictators als Obote en Amin, een land ook dat lijdt onder de gevolgen van het veranderende klimaat, ontbossing en de wereldwijde economische crisis, een desastreuse groei van de bevolking doormaakt, vooral door lichzinnig optreden van het mannelijk deel, als gevolg daarvan ontwrichte gezinnen, veel wees- en straatkinderen mede door HIV-besmettingen, terwijl ziekten als malaria en tbc veel slachtoffers maken, een schrijnend contrast tussen rijk en arm en in het onderwijs te weinig leermiddelen en een chronisch tekort aan leerkrachten, een werkloosheid van 50%, corruptie en criminaliteit, maar ook een land dat door zijn ligging, weelderige flora en fauna en klimaat een beste en veilige toeristische trekpleister kan zijn, de vruchtbare bodem garandeert een goede landbouwopbrengst, een bodem ook die vele gewilde grondstoffen bevat, een meer met, nu nog, voldoende victoriabaars maar bovenal een land met een bijzonder vriendelijke en gastvrije bevolking.

Onze eerste directe kennismaking behelsde een bezoek aan het Sure Prospect Institute, een (boarding) school voor gehandicapte kinderen. Meteen viel op te merken hoe de kinderen uitkeken naar het jaarlijkse bezoek, hun behoefte aan warmte en aandacht, hun enthousiasme voor de knuffels en de presentjes. Maar ook zagen we hoe belangrijk het is dat er voldoende druk op het uitvoeren van bijv. bouwplannen blijft, het lijkt erop dat Ugandezen een andere kijk hebben op het efficiënt besteden van donaties dan wij. Later zou ik nog met Wietske teruggaan om klassikaal poetsinstructie te geven en tandenborstels en tandpasta uit te delen.

Onze eerste werkplek was op Noah's Ark, een opvanghuis voor weeskinderen opgezet door het Nederlands echtpaar Piet en Pita. Vanuit hun christelijke achtergrond hebben zij met veel inzet en doorzettingsvermogen een geweldig fraai en gastvrij honk gebouwd, waar vrijwel iedere week nieuwe kinderen enthousiast worden opgenomen. Het achtergrondverhaal bij ieder kind is echt schokkend. We hebben hier opnieuw poetsinstructie gegeven, vele pijnveroorzakende tanden getrokken en dankzij handzame mobiele apparatuur enkele vullingen gelegd. Opmerkelijk en hoopvol was dat dankzij de jaarlijkse instructie de gebitssituatie duidelijk beter is dan enige jaren geleden, een extra reden om hier mee door te gaan.

Na een tussenstop in Jinja zijn we doorgereden naar Kakira waar we twee dagen gewerkt hebben in Polota, een sloppenwijk. De lokatie, een kerk bij de St.Stephenschool, was heel inspirerend en dat was nodig ook: veel slechte kindergebitten, dus veel trekken, wat menig protest ontlokte, maar ook bij de volwassenen was de situatie niet veel beter. Met de hulp van Wietske, Monique en Wilma hebben wij, Marijke, Marlène, Jan en ondergetekende twee dagen lang ons uiterste best gedaan zo veel mogelijk mensen te helpen.

De laatste lokatie waar we deze week gewerkt hebben was in het opvanghuis voor straatkinderen KAYDA in een sloppenwijk in Kampala. Opvallend was hier de over het algemeen goede gebitssituatie, dus slechts enkele ingrepen en dat gaf de familie Christoffels ruim tijd hun geschenken, gekocht van de opbrengst van acties op hun school, te overhandigen. Een spetterende muziek- en dansshow met het aansluitend uitdelen van tandpasta en tandenborstel besloot een bijzonder enerverende en spannende week waarin ons door onze ervaringen duidelijk is geworden dat de stichting HUG onder de bezielende leiding van Wilma geweldig goed werk doet in Uganda, velen zullen uitkijken naar de komst van het team in 2010. Continuïteit zal de gebitssituatie in de lokaties alleen maar ten goede komen.

Zelf ben ik nog in de gelegenheid geweest de in het diepe zuiden populaire gorillatrek te doen, een ervaring die heeft bewezen dat een bezoek aan dit land zeer de moeite waard is.

Teamgenoten, heel hartelijk bedankt voor jullie geweldige kameraadschap en inspirerende aanwezigheid, het was een fantastische belevenis samen met jullie dit voor de Ugandese mensen te doen en Wilma, succes met je stichting HUG en de organisatie van de werkweek in 2010.

Thom Linsen

___________________________________________________________________________

• de kinderen en het personeel van het kindertehuis Noah's Ark (ong. 80 kinderen en 20 personeelsleden)
• van te voren zullen op alle scholen in Polota tandenborstels en tandpasta's uitgedeeld worden en in alle klassen poetsinstrukties gegeven worden, met begeleiding van ons poetsinstruktie-lied: 'This is the way you brush your teeth.." Iedere patiꭴ met pijnklachten is in die week welkom voor een behandeling; we verwachten zo'n 1000 pijnklachten in deze wijk met een bevolking van 10.000 inwoners
• de kinderen, het personeel van het kindertehuis KAYDA en de mensen van de sloppenwijk (ong. 50 kinderen en 50 mensen uit de sloppenwijk)

___________________________________________________________________________