Lepraziekenhuis St. Francis

te Buluba


Lees het laatste nieuws onder het inleidende artikel!


Wat is Lepra?

Lepra is een besmettelijke ziekte die in twee varianten voorkomt.
Lepra wordt veroorzaakt door de leprabacterie. De leprabacterie is een bijzonder organisme. Zo deelt hij slechts eens in de twee weken. Mede hierdoor kunnen er jaren voorbij gaan zonder dat een patiënt het vermoeden krijgt dat er iets mis is.
Een nare eigenschap van de leprabacterie is dat hij zich graag ophoudt in zenuwweefsel dat daardoor beschadigd kan raken. Wanneer behandeling uit blijft kan dit ernstige gevolgen hebben. Daarom is het belangrijk dat de symptomen snel herkend worden.
Meer informatie over lepra vind u op de site van de Lepra stichting.


Het lepraziekenhuis St. Francis is door Nederlandse Franciscanen opgericht. Het algemene ziekenhuis heeft aan het eind van het ziekenhuisterrein 2 barakken voor de leprozen: 1 voor de mannen en 1 voor de vrouwen. Beide groepen bestaan uit patiënten op leeftijd. De gemiddelde leeftijd is 70 jaar. Dit komt omdat in de tijd dat deze mensen de eerste verschijnselen van lepra (te laat) opmerkten, er nog geen middel voor handen was om hen mee te behandelen. Ze werden buiten hun familie- en dorpsgenoten verwezen, omdat onbehandelde lepra besmettelijk is. Vaak stierven ze de hongerdood, omdat ook betaalde arbeid niet meer tot de mogelijkheden behoorde.

Beide barakken worden niet of slecht bezocht door familie van de leprozen, omdat men nog altijd angstig is voor besmetting.
Doordat het ziekteproces gestopt is en de patiënten, voor Ugandese maatstaven, goed gevoed worden, is hun levensverwachting flink gestegen. Daar staat tegenover dat ze erg eenzaam en beperkt zijn; hun tijd uitzitten is het enige dat hen rest.

Stichting HUG brengt hen ieder jaar een bezoek. We nemen brood, boter en jam mee om 1x per jaar voor 1 week hun iedere dag terugkerend menu van 2x maispap en bonen op te fleuren. Tevens verbeteren we daar waar mogelijk is hun woon- en leefsituatie o.a. d.m.v. het renoveren van de oude barakken of het herinrichten van hun slaapkamers (zie ook Archief).

Zr. Mary en één van de verpleegkundigen.

__________________________________________________________________________


Februari 2012

Onze vrijwilligsters Petralien en Grace hebben geweldig werk verricht door de oude leprapatiënten eens extra aandacht te geven. Hun kamertjes zijn opgefrist en van nieuwe bedden, matrassen en schoon beddengoed voorzien en daarnaast is er aan persoonlijke hygiëne aandacht geschonken.

De bouw van toiletten bij de herenbarakken staat nog steeds op de planning en zal in 2012 geëffectueerd worden.

Vanwege het feit dat lepra tegenwoordig in een vroeg stadium door artsen herkend en behandeld wordt, zijn het louter patiënten van boven 50 jaar die opgenomen worden door St. Francis. Dat dit een uitstervende groep is is evident.

Ga naar de weblog
van de HUG-vrijwilligers Grace en Petralien
die 2 weken lang de leprapatiënten verzorgden en verwenden.


Juli 2011

Petralien Gort en Grace Alleyne werken al jaren in de zorg en waren op zoek naar een nieuwe ervaring. Toen zij de website van Stichting Help UGanda (HUG) hadden bekeken, zagen zij allerlei goede en interesante projecten.
Omdat zij met ouderen werken, was het lepraziekenhuis toch wel wat hen gelijk aangreep. Het greep hen aan om te lezen dat deze mensen niet of nauwelijks bezoek krijgen, verstoten worden door de familie en de samenleving en wachten op de verlossing van de dood.

Petralien en Grace zetten zich met allerlei evenementen in om geld in te zamelen om deze vergeten groep in oktober a.s. 2 weken lang te verwennen. Zij nemen de leprapatiënten mee voor een uitje, maken heerlijke maaltijden voor hen klaar, frissen hun kamertjes op, geven de huiskamers een opknapbeurt en zullen alles wat nodig is aanpakken om deze mensen een paar onvergetelijke weken te bezorgen. Lees meer...


Mei 2011

Vanuit Uganda kregen we bericht van onze ambassadeur Patrick Mbabazi dat de bedden voor een groot deel geplaatst zijn. Alleen de bewoners van de kamers waar de renovatie nog moet plaatsvinden, slapen nog in hun oude bedden.

Er is een voorstel ingediend door de zusters van het Lepraziekenhuis St. Francis om de oude toiletten en wasruimtes voor de leprazieken te vernieuwen. Stichting HUG wil dit, met uw hulp, heel graag realiseren!

Tevens zullen we de nieuwe antenne beveiligen voor diefstal en de televisie in een ijzeren frame plaatsen.

Heel graag uw aandacht voor deze vergeten groep eenzame mensen!

De gereviseerde barak van lepra-mannen.

Een nieuw bed voor een lepra-patiënt.

De toiletten van de mannen.....
.....zijn toe aan verbetering!

Het toiletgebouw.


Maart 2011

De videorecorder van de leprapatiënten was gestolen. Hun enige contact met de buitenwereld, hun enige verzetje op de vaak zo grijze dagen van hun bestaan.
Stichting Help UGanda (HUG) bracht haar jaarlijkse bezoek aan hen met brood, boter en jam (de enige keer per jaar dat zij brood eten) en hoorde de noodkreet.
Zr. Rosemary zocht samen met ons een dvd-recorder uit en ging blij het goede nieuws aan de leprazieken vertellen. Ook de antenne zal worden vernieuwd door onze stichting.

Tevens was er binnen het bestuur van HUG besloten nieuwe bedden te laten maken voor de leprapatiënten, omdat hun oude ijzeren bedden verroest en doorgelegen waren. Aldus geschiedde!

Lepra-mannen, zr. Rosemary en Wilma.
Leprapatiënten blij met hun brood en jam.

Een hug voor een leprapatiënte.
Lepra-mannen.

De oude verroeste bedden.
Uitzoeken van de nieuwe bedden.
Kopen van de bedden.


September 2010

De renovatie van de mannenbarakken heeft op zich laten wachten. De timmerman had het te druk met andere klussen en nu zoeken we, via onze ambassadeur, een andere timmerman om deze barakken op korte tijd toch tocht- en regenwaterdicht te krijgen.

Daarnaast zullen we alle lepra-zieken van een nieuw bed voorzien. Samen met zr. Mary-Isidore, de eerwaarde zuster, zullen we in een vrachtauto van het St. Francis Ziekenhuis de bedden gaan kopen en vervoeren. Het wordt een echt feest om deze patiënten van een nieuw bed te voorzien, waardoor ze de laatste jaren van hun leven niet meer in een doorgezakt bed hoeven door te brengen.

Tevens maken we hen blij met een vers brood, boter en jam om hun dagelijkse voeding, bestaande uit maispap en bonen, van een kleine verandering te voorzien.

Januari 2010

In ons dagboek staat op 5 oktober jl.:

Met zr. Mary, de non van het Lepra-projekt, alle onderdelen voor de renovatie van het oude-mannenhuis ingekocht. We geven geen geld uit handen en zorgen op deze wijze dat de projekten toch aan de spullen komen die ze nodig hebben. We laten zo een ieder in zijn/haar waarde.

vlnr: chauffeur St. Francis, Patrick, Vincent,
Jimmy, zr. Mary vooraf aan de inkopenklus.
Cement, spijkers, bakolie etc. ingekocht.


Aldus geschiedde. We kochten alle onderdelen voor de 2e renovatie van het oude-mannenhuis en tevens kochten we voeding voor de lepra-patiënten. Deze groep brengt totaal geen geld binnen en kost de instelling dus veel geld. Ze zijn voor deze mensen volledig afhankelijk van giften.
Daarom is het eten dat de lepra-patiënten krijgen zo schaars en daardoor zo eentonig. Wij kochten rijst, bakboter, maismeel, brood, jam & boter voor hen en hopen dat ze daar weer even mee vooruit kunnen.

Onze ambassadeur Patrick en zijn vrouw Denise houden contact met zr. Mary en zorgen voor de communicatie tussen hen en het bestuur van Stichting HUG.

Vrijwilligster Monique bij de lepra-patiënten.

Lepra-mannen blij met hun brood met beleg.

Zo blij dat ze zelfs voor ons
gingen dansen en zingen.


Augustus 2009

De mannenbarak van het Lepra-ziekenhuis heeft vorig jaar gedeeltelijk een verregaande renovatie ondergaan. Dit jaar zal dit worden afgemaakt en zullen wij u de foto´s tonen van dit gebeuren.
Tevens zullen we met zr. Mary op stap gaan om spullen voor de lepra-patiënten te kopen waaraan grote behoefte is.
We houden u op de hoogte.

Januari 2009

Ook dit jaar was het een feest om de lepra-patiënten van St. Francis in Buluba te bezoeken.
Als ze de auto horen stoppen kruipen ze al gillend naar buiten. Sommigen kruipen snel hun kamer in om hun zondagse jurk aan te trekken. Daarna kan het feest beginnen. We delen snoepjes uit en ieder krijgt een heel brood en een blik jam.
We dansen (voor zover mogelijk) en zingen met hen. Geweldig hoe vrolijk en optimistisch deze mensen zijn, terwijl ze door iedereen verlaten zijn. Men denkt in Uganda dat een leproos nog besmettelijk is, ondanks dat het proces middels medicijnen al vele jaren geleden tot stilstand is gebracht. Wij geloven in hun gezondheid en zijn de enigen die hen jaarlijks bezoeken.

We kochten voor hen:
  • Nieuwe pannen
  • Borden
  • Mokken
  • Balen rijst
  • Maispap
  • Bonen
  • Kookolie
  • Margarine
  • Ondergoed
en vernieuwden een deel van de deur-en raampanelen van de mannenunit. Volgend jaar komt het 2e deel aan de beurt.

Voor de zusters Franciscanen, waar we een maaltijd en onderdak mochten genieten, brachten we (voor hen prachtige) beeldjes uit Lourdes mee (gedoneerd door Lenie en Margriet). Een ander geschenk had niet zo goed in de smaak kunnen vallen.



Ga direct naar:
Tandartsenproject | Noah´s Ark | Sloppenwijk Polota, Kakira | Sure Prospect Institute