Lepraziekenhuis St. Francis

te Buluba



Lees het laatste nieuws
onder het inleidende artikel!


Wat is Lepra?

Lepra is een besmettelijke ziekte die in twee varianten voorkomt.
Lepra wordt veroorzaakt door de leprabacterie. De leprabacterie is een bijzonder organisme. Zo deelt hij slechts eens in de twee weken. Mede hierdoor kunnen er jaren voorbij gaan zonder dat een patiënt het vermoeden krijgt dat er iets mis is.
Een nare eigenschap van de leprabacterie is dat hij zich graag ophoudt in zenuwweefsel dat daardoor beschadigd kan raken. Wanneer behandeling uit blijft kan dit ernstige gevolgen hebben. Daarom is het belangrijk dat de symptomen snel herkend worden.
Meer informatie over lepra vind u op de site van de Lepra stichting.


Het lepraziekenhuis St. Francis is door Nederlandse Franciscanen opgericht. Het algemene ziekenhuis heeft aan het eind van het ziekenhuisterrein 2 barakken voor de leprozen: 1 voor de mannen en 1 voor de vrouwen. Beide groepen bestaan uit patiënten op leeftijd. De gemiddelde leeftijd is 70 jaar. Dit komt omdat in de tijd dat deze mensen de eerste verschijnselen van lepra (te laat) opmerkten, er nog geen middel voor handen was om hen mee te behandelen. Ze werden buiten hun familie- en dorpsgenoten verwezen, omdat onbehandelde lepra besmettelijk is. Vaak stierven ze de hongerdood, omdat ook betaalde arbeid niet meer tot de mogelijkheden behoorde.

Beide barakken worden niet of slecht bezocht door familie van de leprozen, omdat men nog altijd angstig is voor besmetting.
Doordat het ziekteproces gestopt is en de patiënten, voor Ugandese maatstaven, goed gevoed worden, is hun levensverwachting flink gestegen. Daar staat tegenover dat ze erg eenzaam en beperkt zijn; hun tijd uitzitten is het enige dat hen rest.

Stichting HUG brengt hen ieder jaar een bezoek. We nemen brood, boter en jam mee om 1x per jaar voor 1 week hun iedere dag terugkerend menu van 2x maispap en bonen op te fleuren. Tevens verbeteren we daar waar mogelijk is hun woon- en leefsituatie o.a. d.m.v. het renoveren van de oude barakken of het herinrichten van hun slaapkamers (zie ook Archief).

Zr. Mary en één van de verpleegkundigen.

____________________________________________________________________________




Maart 2013


G E V R A A G D
Enthousiaste Verpleegkundigen/Verzorgenden voor het Lepra-Ziekenhuis


Wie wil er voor onze leprazieken in Uganda 2 weken (of meer) een verschil maken? Voor de leprazieken rijgen de dagen zich aaneen met wachten op de dood. Door hun ziekte krijgen ze geen aandacht meer van hun familie en vrienden. In Uganda is men (onterecht) bang dat men nog geïnfecteerd kan raken, terwijl deze mensen al -in de meeste gevallen meer dan 20 jaar- gezond verklaard zijn. Helaas heeft de ziekte voordien hun ledematen ernstig aangetast, waardoor ze vaak zwaar invalide zijn.

Wij zoeken voor deze zeer dankbare klus:
Vrijwilligers
* boven 25 jaar
* met een opleiding tot verzorgende/verpleegkundige
* met de mogelijkheid hun reis en verblijf zelf te financieren
* die aan de rand van Lake Victoria willen genieten van de schoonheid van dit 3e wereldland
* die hun mooie beroep uit willen oefenen bij en voor deze groep vergeten mensen

Geïnteresseerd? Vragen?
We nodigen je graag uit om naar onze contactpagina te gaan en een e-mail te versturen of telefonisch je vragen bij ons neer te leggen.



Maart 2013

Op 19 maart 2013 was er groot feest voor de Leprazieken van het St. Francis Ziekenhuis in Buluba.
In 4 dagen hebben Piet Buitendijk, de directeur van Noah's Ark en zijn werkers, het sanitair geplaatst achter de mannenbarakken. Groot was hun dankbaarheid en vreugde omdat de oude douches en toiletten op instorten staan. Het pad, waarop ze kruipend het sanitair kunnen bereiken, was speciaal voor hen aangelegd.

Na de officiële opening die door voorzitter Wilma den Breejen-Buhrs van Stichting Help UGanda (HUG) werd verricht en waarbij de speech werd vertaald door 1 van de verpleegkundigen, was het echt feest!
Stichting HUG had voor gebraden kippenbouten en frisdrank gezorgd. Voor de straatarme leprozen was dit een lekkernij, omdat ze 365 dagen per jaar alleen maar 1 maaltijd per dag krijgen: maispap en bonen.
Een van hen lag in het ziekenhuis, omdat haar been dusdanige ontstekingen had, dat het moest worden afgezet. Ook zij was blij met ons bezoekje en de lekkernijen.

Dank aan de donateurs die deze plaatsing van het sanitair mogelijk maakten!

Hieronder enkele foto's van de feestelijkheden:























Oktober 2012

Hieronder foto's van de drinkwatervaten en sanitaire voorzieningen die klaarliggen om geplaatst te worden bij de lepra-zieken.


Drinkwatervaten
Sanitaire zaken



Juni 2012

Wilma den Breejen-Buhrs, voorzitter Stichting Help UGanda (HUG) gaat samen met Piet Buitendijk van Noah's Ark beoordelen wat de beste oplossing zou zijn voor het sanitairprobleem van de lepramannen van St. Francis.
Piet's voorstel:
Breek deze gebouwen af en maak een platform met een stenen reservoir daaronder en plaats daar hard plastic gebouwen op van de fa. Crest, die kant en klaar te koop zijn en goed schoon te houden zijn. Deze gebouwen staan met hun rugzijde tegen elkaar aan. Aan de ene zijde wc's, aan de andere zijde douches.
Zorg voor een goede overkapping en een overkapte bestrating naar deze wc's en douches.

De mannen en vrouwen-lepra patiënten willen graag ieder een eigen watertank voor opvang van regenwater t.b.v. schoner en lekkerder drinkwater.

We gaan inventariseren wat de kosten voor beide projecten zijn. Een klein gedeelte kan door St.Francis meebetaald worden.


Toiletgebouw St. Francis
Toiletten

Overleg met de nonnen.


Februari 2012

Onze vrijwilligsters Petralien en Grace hebben geweldig werk verricht door de oude leprapatiënten eens extra aandacht te geven. Hun kamertjes zijn opgefrist en van nieuwe bedden, matrassen en schoon beddengoed voorzien en daarnaast is er aan persoonlijke hygiëne aandacht geschonken.

De bouw van toiletten bij de herenbarakken staat nog steeds op de planning en zal in 2012 geëffectueerd worden.

Vanwege het feit dat lepra tegenwoordig in een vroeg stadium door artsen herkend en behandeld wordt, zijn het louter patiënten van boven 50 jaar die opgenomen worden door St. Francis. Dat dit een uitstervende groep is is evident.

Ga naar de weblog
van de HUG-vrijwilligers Grace en Petralien
die 2 weken lang de leprapatiënten verzorgden en verwenden.


Juli 2011

Petralien Gort en Grace Alleyne werken al jaren in de zorg en waren op zoek naar een nieuwe ervaring. Toen zij de website van Stichting Help UGanda (HUG) hadden bekeken, zagen zij allerlei goede en interesante projecten.
Omdat zij met ouderen werken, was het lepraziekenhuis toch wel wat hen gelijk aangreep. Het greep hen aan om te lezen dat deze mensen niet of nauwelijks bezoek krijgen, verstoten worden door de familie en de samenleving en wachten op de verlossing van de dood.

Petralien en Grace zetten zich met allerlei evenementen in om geld in te zamelen om deze vergeten groep in oktober a.s. 2 weken lang te verwennen. Zij nemen de leprapatiënten mee voor een uitje, maken heerlijke maaltijden voor hen klaar, frissen hun kamertjes op, geven de huiskamers een opknapbeurt en zullen alles wat nodig is aanpakken om deze mensen een paar onvergetelijke weken te bezorgen. Lees meer...


Mei 2011

Vanuit Uganda kregen we bericht van onze ambassadeur Patrick Mbabazi dat de bedden voor een groot deel geplaatst zijn. Alleen de bewoners van de kamers waar de renovatie nog moet plaatsvinden, slapen nog in hun oude bedden.

Er is een voorstel ingediend door de zusters van het Lepraziekenhuis St. Francis om de oude toiletten en wasruimtes voor de leprazieken te vernieuwen. Stichting HUG wil dit, met uw hulp, heel graag realiseren!

Tevens zullen we de nieuwe antenne beveiligen voor diefstal en de televisie in een ijzeren frame plaatsen.

Heel graag uw aandacht voor deze vergeten groep eenzame mensen!

De gereviseerde barak van lepra-mannen.

Een nieuw bed voor een lepra-patiënt.

De toiletten van de mannen.....
.....zijn toe aan verbetering!

Het toiletgebouw.


Maart 2011

De videorecorder van de leprapatiënten was gestolen. Hun enige contact met de buitenwereld, hun enige verzetje op de vaak zo grijze dagen van hun bestaan.
Stichting Help UGanda (HUG) bracht haar jaarlijkse bezoek aan hen met brood, boter en jam (de enige keer per jaar dat zij brood eten) en hoorde de noodkreet.
Zr. Rosemary zocht samen met ons een dvd-recorder uit en ging blij het goede nieuws aan de leprazieken vertellen. Ook de antenne zal worden vernieuwd door onze stichting.

Tevens was er binnen het bestuur van HUG besloten nieuwe bedden te laten maken voor de leprapatiënten, omdat hun oude ijzeren bedden verroest en doorgelegen waren. Aldus geschiedde!

Lepra-mannen, zr. Rosemary en Wilma.
Leprapatiënten blij met hun brood en jam.

Een hug voor een leprapatiënte.
Lepra-mannen.

De oude verroeste bedden.
Uitzoeken van de nieuwe bedden.
Kopen van de bedden.


September 2010

De renovatie van de mannenbarakken heeft op zich laten wachten. De timmerman had het te druk met andere klussen en nu zoeken we, via onze ambassadeur, een andere timmerman om deze barakken op korte tijd toch tocht- en regenwaterdicht te krijgen.

Daarnaast zullen we alle lepra-zieken van een nieuw bed voorzien. Samen met zr. Mary-Isidore, de eerwaarde zuster, zullen we in een vrachtauto van het St. Francis Ziekenhuis de bedden gaan kopen en vervoeren. Het wordt een echt feest om deze patiënten van een nieuw bed te voorzien, waardoor ze de laatste jaren van hun leven niet meer in een doorgezakt bed hoeven door te brengen.

Tevens maken we hen blij met een vers brood, boter en jam om hun dagelijkse voeding, bestaande uit maispap en bonen, van een kleine verandering te voorzien.

Januari 2010

In ons dagboek staat op 5 oktober jl.:

Met zr. Mary, de non van het Lepra-projekt, alle onderdelen voor de renovatie van het oude-mannenhuis ingekocht. We geven geen geld uit handen en zorgen op deze wijze dat de projekten toch aan de spullen komen die ze nodig hebben. We laten zo een ieder in zijn/haar waarde.

vlnr: chauffeur St. Francis, Patrick, Vincent,
Jimmy, zr. Mary vooraf aan de inkopenklus.
Cement, spijkers, bakolie etc. ingekocht.


Aldus geschiedde. We kochten alle onderdelen voor de 2e renovatie van het oude-mannenhuis en tevens kochten we voeding voor de lepra-patiënten. Deze groep brengt totaal geen geld binnen en kost de instelling dus veel geld. Ze zijn voor deze mensen volledig afhankelijk van giften.
Daarom is het eten dat de lepra-patiënten krijgen zo schaars en daardoor zo eentonig. Wij kochten rijst, bakboter, maismeel, brood, jam & boter voor hen en hopen dat ze daar weer even mee vooruit kunnen.

Onze ambassadeur Patrick en zijn vrouw Denise houden contact met zr. Mary en zorgen voor de communicatie tussen hen en het bestuur van Stichting HUG.

Vrijwilligster Monique bij de lepra-patiënten.

Lepra-mannen blij met hun brood met beleg.

Zo blij dat ze zelfs voor ons
gingen dansen en zingen.




Ga direct naar:
Tandartsenproject | Noah´s Ark | Sloppenwijk Polota, Kakira | Sure Prospect Institute