Wilma den Breejen-Buhrs Voorzitter en Public Relations tel. 055-3232366 of 06-22403540 In de periode dat ik van 1976 t/m 1979 stewardess was bij de KLM ben ik regelmatig in een aantal Afrikaanse landen geweest. Steeds weer greep de erbarmelijke armoede mij aan. Nadat ik in 1984 mijn opleiding Personeelsbeleid/Arbeidsmarktpolitiek had afgerond heb ik binnen het personeelswerk diverse functies bekleed. Door het werk van mijn echtgenoot zijn we van Nijmegen verhuisd naar de omgeving van Deventer. In deze stad ben ik 6 jaar werkzaam geweest als personeelsconsulent. Ik ben op een zeker moment gestopt met werken en vond dé zinvolle tijdsbesteding. Men zocht gastgezinnen voor een Ugandese dansgroep. Ik ben toen 'besmet' met het Uganda-virus. Eén van de jongens die bij ons in huis was heet Vincent en hem hebben we, op privébasis, vanaf dat moment financieel geadopteerd. In 2001 ben ik hem in de sloppenwijk Katwe in Kampala op gaan zoeken. In de buitenwijk Namugongo kwamen we per toeval Piet en Pita Buitendijk tegen, die een kindertehuis ('Noah's Ark') runnen in Kampala. Deze reis heb ik in 2003 herhaald, opnieuw met de meegegeven gelden en goederen is een aantal Ugandese projecten bezocht. Thuisgekomen wilde ik op deze gedachte voortborduren en heb met Annemiek Maatman en Henny Scholten-Duenk de Stichting HUG opgericht. Ik hoop, vanuit de grond van mijn hart, dat we mede door uw hulp in staat zijn de 'weggegooide' kinderen die bij Piet en Pita zijn ondergebracht van een goede en veilige toekomst te voorzien en de andere doelen van onze stichting ieder t.b.v. hun eigen noden blijvend te steunen!!! |
Joke van Kranenburg-Cribbelier Secretaris Na mijn studie Nederlands heb ik een aantal jaren met veel plezier lesgegeven in het middelbaar en hoger onderwijs. In 1991 heb ik de overstap gemaakt naar het bedrijfsleven en heb samen met mijn echtgenoot een rubberverwerkend bedrijf opgezet, dat wij in 2002 verkocht hebben. In 2003 hebben wij, samen met een compagnon, een laboratorium gekocht in Deventer, waar wij onderzoek- en testwerkzaamheden doen, wij werken daar inmiddels met 9 mensen. Dit bedrijf heet ERT BV. Wij wonen in Vorden (Achterhoek) en hebben 2 (volwassen) kinderen, die op zichzelf wonen. Ik ken Wilma al vele jaren en bewonder haar inzet voor de Stichting HUG. Ik hoop in goede samenwerking met haar en Annemiek het bestuur te complementeren (als secretaris). Ik ben al heel lang betrokken bij allerlei projecten voor kansarme mensen met name kinderen, o.a. via mijn Rotaryclub in Vorden, en wil mij voor 100% inzetten om de kinderen in Uganda kansen te geven op een betere toekomst via de Stichting HUG. |
mr. Annemiek Maatman Penningmeester In 1983 ben ik afgestudeerd in Nederlands recht aan de Universiteit te Nijmegen. Daarna heb ik circa 10 jaar gewerkt in ons familiebedrijf voor de inzameling van huishoudelijk en bedrijfsafval. Na de verkoop van het bedrijf in 1995 volgde ik gedurende 1 jaar een postacademische MBA-opleiding in Enschede aan de TU en kwam vervolgens in 1996 terecht bij adviesbureau DHV te Amersfoort als senior adviseur/projectleider van millieueffectrapportages en projecten op het gebied van proceduremanagement. Omdat ik Wilma goed ken, kwam ik in 2000 in aanraking met Ugandese kinderen die in Nederland enkele weken verbleven en in 2004 met Piet en Pita Buitendijk, die 2 Ugandese kinderen van hun kindertehuis hadden meegenomen naar Nederland. Kinderen die letterlijk bij de afvalcontainer waren gezet, kregen een toekomst omdat Piet en Pita ze opnamen in hun huis. Ik raakte er erg van onder de indruk en wil graag als vrijwilliger in de Stichting HUG bijdragen aan de toekomst van deze Ugandese kinderen. |
Willem de Wit Algemeen bestuurslid Geboren en getogen in Den Haag kwam ik begin jaren zeventig in Deventer terecht. Niet echt per ongeluk natuurlijk, ik had een nieuwe baan bij de juridische en fiscale uitgeverij Kluwer. Naar later bleek heb ik daar een lange reeks van jaren gewerkt en heb ik zo´n zeven functies versleten, met veel plezier overigens en altijd in de marketinghoek. Nu ligt het werkzame leven achter me, althans het geld verdienende werk, en dat bevalt ook heel erg goed. Na jarenlang in Bathmen gewoond te hebben woon ik momenteel in Warnsveld, op een prachtige plek in de oude kern. Ik heb twee kinderen en ook daar weer een paar nazaten van. Ik speel zo lang als ik mij kan herinneren basgitaar, hou van tennis, theater en nog veel meer. Het enthousiasme van voorzitter Wilma werkt aanstekelijk. Sinds enige tijd verzorg ik samen met mijn webdesignpartner de website van Stichting Help UGanda. Hierdoor zijn prettige contacten met HUG ontstaan. Ook hebben wij een geheel nieuwe website met een fraaie uitstraling en heldere structuur gebouwd (ik nodig u uit even een kijkje te nemen). Mede daardoor nam ik ook kennis van de projecten waar de stichting voor staat, van de inspanningen die worden verricht om het benodigde geld voor de projecten bijeen te krijgen en van het vele goede werk dat zij in Afrika verricht. Omdat HUG op zoek was naar wat versterking in het bestuur, ik kende inmiddels ook de mensen, heb ik desgevraagd met plezier ´ja´ gezegd. |
Dani Smith Bestuurslid / Coördinator vrijwilligers Na mijn diploma's voor Sociaal Pedagogisch Werker en Sociaal Dienstverlener behaald te hebben, ben ik in 2004 begonnen aan de studie Maatschappelijk Werk. Deze studie heb ik in 2007 onderbroken en ben ik begonnen met werken bij Zilveren Kruis Achmea in de klantenservice. Inmiddels werk ik daar als senior medewerker en geef ik begeleiding en opleiding aan mijn collega's. Tijdens mijn studie kwam ik Wilma tegen bij een ander vrijwilligersproject, het Ronald McDonaldhuis te Zwolle. Hier vertelde ze me over haar passie voor Uganda. Ze heeft meteen een plekje in mijn hart veroverd en sindsdien is zij mijn HUG-mama. Samen met mijn vriendin Monique (ook vrijwilligster) hebben we vele jaren op markten Stichting HUG gepromoot. In 2011 heb ik voor het eerst met eigen ogen Uganda mogen ervaren. De projecten die we steunen heb ik mogen bewonderen. De doorzettingskracht van mensen die niets hebben en blij zijn met liefde en aandacht, dat raakt je diep en vergeet je nooit meer. Ik heb gezien hoe kinderen in het afval graaien, in de hoop op wat te eten te vinden. Kinderen die niet naar school gaan, halen water, waarvoor ze uren moeten lopen. Ik hoop met de vertegenwoordiging van vrijwilligers in het bestuur, samen met de Stichting te kunnen groeien, zodat ook Uganda kan groeien. |
| Ga direct naar: Projectcoördinatoren | Doelstelling | Ontstaan |
